Domaine de Janet

Geen paarsblauwe tuinkabouters, lavendelkleurige luiken of puinzooi op het erf maar een wit, groen paradijs met een adembenemend uitzicht. En ruimte. Heel veel ruimte. Met een zwembad, een kippenren, een moestuin. Met schuren, garages, appartementen. Vogels, vlinders, vijgen en cicaden. Cypressen, acacias en prachtige platanen die nog door Guy zijn opa werden gepland.

Ontelbaar vaak zijn we er geweest. Maar dit keer was waarschijnlijk de laatste keer: Domaine de Janet staat TE KOOP .

Guy kwam thuis met een kwart gems. Dat is nog eens iets anders dan een pakje boterhammenworst. Eén kwart is goed voor een keuken vol vlees. We moeten zo langzamerhand op huis aan maar we mogen niet weg voor we de gems hebben geproefd. Het beest moet minstens twee dagen in de marinade voordat er ook maar iets mee kan gebeuren. Het onweer barst los. De regen houdt aan. De wifi houdt er mee op. Maar we kunnen niet weg. Het beest bepaalt wanneer we vertrekken. ‘Niet jullie, niet Guy, maar het beest’, zegt Francine.

Francine wil het appartement verhuren en ik ga haar daarbij helpen. Ik ga een website voor haar maken waarop de mensen in Nederland kunnen zien hoe mooi het hier is. En hoe lekker rustig. En zonnig vooral. Ik zit aan de rand van het zwembad en zie dat er in Nederland vandaag 90% kans is op regen.

We hebben op internet gekeken om inspiratie op te doen. Ik heb foto’s genomen en bedacht wat er in het menu moet komen te staan. Francine wil zelf de reserveringen afhandelen. Er is alleen een klein probleem. Francine heeft geen computer. En spreekt enkel Frans.

UPDATE

De website is af en het computerprobleem opgelost. Als iemand via de website vraagt of het appartement vrij is, komt het bericht bij mij terecht. Ik bel Francine. Daarna geef ik haar antwoord schriftelijk door. Zo kan het natuurlijk ook.

Ik ging naar Maison Descartes om uit te zoeken hoe ik oenoloog kon worden. Toevallig kwam ik in een rij terecht waar grammaticatesten werden uitgedeeld. Nadat die van mij was nagekeken werd ik toegelaten tot de cursus.

Drie weken later was ik in Frankrijk. Wat ben je stil, zei Francine. Maar ik was me steeds maar aan het afvragen of ik nu de passé composé of de plus-que -parfait moest gebruiken.