Esther Steenbergen

gitariste met brede belangstelling

Balans opmaken

Meesters op de Gitaar is uitgegroeid tot een serie van nationaal en internationaal belang. Het heeft een trouw, gevarieerd en enthousiast publiek en voelt zich thuis in de Kleine Zaal van Het Concertgebouw. Een zaal die perfect van omvang is en misschien wel de mooiste akoestiek voor klassiek gitaar ter wereld heeft.

Het zou natuurlijk heel jammer zijn als de serie zou ophouden te bestaan. Maar ik kan er ook niet eeuwig doorgaan. Bij de voorbereiding van de lopende editie van Meesters op de Gitaar kwam ik erachter dat het seizoen 25 betreft!

Celil Refik Kaya

Laatste Kaarten

So You Want To Play In Het Concertgebouw

FOR ENGLISH

In de 25 jaar dat ik verantwoordelijk was voor de internationale gitaarserie in de kleine zaal van Het Concertgebouw, heb ik van alles geleerd en ben ik over sommige dingen iets gaan vinden. Bijvoorbeeld over de manier waarop gitaristen zich presenteren aan programmeur en publiek. Ik heb daar een lezing over gemaakt.

In deze lezing komen verschillende zaken aan bod. Bijvoorbeeld: wat is een goede biografie? Wat zijn bruikbare promotiefoto’s? Waarom wil je samenwerken met een manager? Hoe trek je de aandacht van de programmeur? En wees je bewust van de ‘gitaarfestival-val.’

Ik ben ervan overtuigd dat deze lezing interessante informatie bevat voor alle instrumentalisten, zangers en hun vertegenwoordigers, al schreef ik de lezing speciaal voor klassiek gitaristen. In het bijzonder voor diegenen die een carrière op het internationale concertpodium nastreven of deze willen verstevigen.

Lezing: So You Want To PLay In Het Concertgebouw

MEER INFORMATIE

Er was van alles loos

Het dak ging er af. Het hart sloeg op hol. Een naaste overleed. Iemand raakte de weg kwijt. Maar de rekeningen werden betaald. De boodschappen gehaald. De afwas gedaan. Alsof er helemaal niks aan de hand was.

Blijf op de hoogte

Uitstel

Vanwege Corona stelden we het concert een jaar uit. Omdat er toen nog maar tachtig mensen de zaal in mochten maakten we van één concert, twee kortere. Daarna werden er versoepelingen aangekondigd. Nu konden de twee concerten weer worden samengevoegd tot een. Nadat we dat aan iedereen hadden laten weten, bleken de Verenigde Staten hoog risico gebied zodat hij tien dagen in quarantaine moest. Als hij al het vliegtuig in zou komen, want met die besmettelijke variant, wie weet werd hij wel positief getest.

Omdat het een cultureel evenement betrof kon voor de quarantaineregel een uitzondering worden aangevraagd. En toen dat was gebeurd werden de regels versoepeld, verviel de quarantaineplicht en leek er geen vuiltje meer aan de lucht.

Regisseur Pierre Audi

‘Een musicus is een musicus. Een acteur is een acteur. Een zanger is een musicus. Geen acteur.’

Pierre Audi zegt het tegen Suzanne Stephens, een van de weduwen van componist Karl Heinz Stockhausen. Ze is dramaturgisch adviseur van zijn opera en kijkt bedenkelijk. De partituur van haar geliefde Karl Heinz staat bomvol regieaanwijzingen, juist voor de musici.

Maar de regisseur van de opera Aus Licht is onverbiddelijk: ‘Het is mijn taak om te voorkomen dat het er belachelijk uitziet’.

Op het balkon in de kleine zaal van het Concertgebouw

zat een man die bij elke virtuoze passage van de gitarist op het podium in de lach schoot. Een paar stoelen verderop in dezelfde rij, zat een vrouw die steeds nadrukkelijk naar voren boog om boos naar de lachende man te kijken. Maar hij merkte haar niet op.

Ook de speciaal voor deze gelegenheid gecomponeerde wereldpremière werkte op de man zijn lachspieren. Tijdens de razendsnelle opening barstte hij keihard in lachen uit.

Opeens zag hij de boze vrouw. Hij verontschuldigde zich. SORRY. Maar hij kon niet meer stoppen met lachen. Hahaha. ‘Oh sorry’ , ha ha ha ‘pardon’, ja sorry’.

Er begonnen mensen mee te lachen. Eerst een paar. Maar het werden er steeds meer en op een gegeven moment zat het halve balkon te schateren. ‘HA HA HA!!’

De Noorse componist die speciaal voor de première vanuit Oslo naar Amsterdam gekomen was, had verwacht dat het Nederlandse publiek op het gebied van hedendaagse muziek wel wat gewend zou zijn.

‘Dat is ook zo’, zei ik.

Maar hij geloofde me niet.

Laatste tocht

Wout werd geboren in een geslacht van scheepsbouwers in Capelle aan de IJssel en stierf als boekhandelaar, in Amsterdam. Daar zaten tweeënnegentig jaar tussen. Daarin was een boot te koop geweest die nog door zijn vader bleek te zijn gebouwd. Hij kocht hem en maakte er sindsdien, met een min of meer vast gezelschap, elk jaar een tocht mee ter ere van zijn verjaardag. Afgelopen augustus zou hij negenennegentig geworden zijn. Om dat te herdenken was er wederom een boottocht georganiseerd.

Daar was hij niet bij.

Al dachten sommigen daar anders over.

Foto : Kris Spinhoven | Meer Wout

Iets zoets

De mannen wilden iets zoets. Ik had trek in marsepein. Jordino was dicht en zo kwam ik bij Zoet en Hartig terecht. Daar ging het per punt maar ik kocht – voor een godsvermogen – het hele geval. Hij zag er prachtig uit. Ik bracht een stuk naar mijn oude vader maar kwam onderweg ten val. Daar zijn de taart en ik niet geheel ongeschonden uitgekomen. Maar de smaak bleef overeind.

PIG 05049

Christien Meindertsma heeft er drie jaar over gedaan. Toen had ze een lijst met producten waarin iets van een varken verwerkt zit. Het staat allemaal in één boek. Behalve plakjes worst en een karbonaadje staan er, om maar wat te noemen ook kogels, wijn, conditioner en kauwgom in, want ook daar zit iets van een varken in.

Ik vertel niks nieuws. Het is al uitgebreid in de media geweest en er zijn exposities aan gewijd. Maar het blijft ongelooflijk.

Ik bestelde PIG 05049 bij de boekhandelaar uit Huizen. Hij kwam het persoonlijk afleveren en at gezellig een hapje (varkensvlees) mee.

pig 05049 hertje
afbeelding starting something
pig 05049 spekkies
afbeelding starting something